Zateragavond 14 november 2009, de volgende stap op weg naar het kampioenschap en wel stap nummer 7. Na de opruiende taal van Eric die zelf niet kon maar ons op scherp wou zetten (Ik begreep je tekst uiteindelijk wel hoor Eric, geen probleem en no hard feelings) zodat we niet tegen onverwacht puntverlies zouden oplopen. Op zich goed bedoeld dus en kan ik het uiteindelijk na veel vloeken en zuchten wel waarderen.
Wie was onze tegenstander op deze memorabele avond? Nou anders dan hun foto doet vermoeden geen stelletje oude, moegestreden mannen die alles al een keer hadden meegemaakt en zich door ons niet van hun stuk zouden laten brengen. Nee, daarentegen een stelletje jonge, moegestreden mannetjes die nog niets hadden meegemaakt en zich door ons al gauw van hun stuk zouden laten brengen.
De volgende zes mensen zouden het veld betreden in de eerste set. Eise, Henk, Alfred, Mark, Ronald en Gerard. Deze set heb ik zeer verdiend tot de Gerard Mensen show omgedoopt. Natuurlijk niet echt gedoopt want water over een laptop zou betekenen dat dit verslag niet af zou komen. Gelukkig hoor ik sommigen denken en gelukkig hoor ik anderen denken.
Vanaf het begin was het al duidelijk, zoals ze inspelen spelen de jongens van MSK ook hun wedstrijdjes. Tel daarbij de aanvalsdruk van Gerard bij op en je wint zo een set zomaar met 20-10. Punt op punt kwamen van de hand van Gerard en mensen geloof mij dat allemaal door zijn fanatisme en zijn wil te winnen zonder te overdrijven. En daarmee bedoel ik dat ik niet overdrijf en dat hij ook niet overdrijft. Dus een dubbele betekenis wat ik van mezelf dan wel weer knap vond en vind. Nu ik het direct hierna weer terug lees denk ik weer en opnieuw, wow wat spitsvondig en leuk gevonden.
Set 2 en de zelfde opstelling. Wat voor sommigen niet verrassend was, maar voor anderen die na de wedstrijd een paar uur met onze coach van de lijn hebben gehangen over het hoe en waarom wel. Hoe het ook zij, deze set ging iets moeizamer. Reden? Het lag niet aan Gerard want die ging gewoon door met waar hij gebleven was. Het was ook niet de vermoeidheid want set 1 was binnen 7 minuten afgerond. En al helemaal niet de onderschatting, hoewel ik deze nog wel had kunnen begrijpen. Nee de tegenstander had ons gewoon in slaap gesust en dan is het ruw wakker worden als het maar gelijk op blijft gaan. Gelukkig werden we op tijd wakker om de set naar een 20-17 eindstand te tillen.
Set 3 was rommelig net als de 1e en 2e set en nu ik dit direct weer teruglees had ik deze ook mooi kunnen gebruiken voor die 1e en 2e set maar heb ik dit niet gedaan en zal ik dit ook niet doen. Toch was de tegenstander niet in staat om hier gebruik van te maken. Binnen no time was ook deze set voor ons, 20-10 en opnieuw de winst binnen. Via deze weg wil ik mijn collega teamgenoten die ik zeer waardeer dan ook bedanken dat sinds we in de 4e klasse vorig seizoen en 3e klasse nu uitkomen dat we nog niet gelijk hebben gespeeld. Iets wat ik super vind, prachtig acht en nog meer superlatieven waar ik nu niet opkomen.
Set 4 is kort maar krachtig 20-13 en wat kan ik hier nog meer over kwijt? Nou plichtmatig volleybal met als enige doel dat we ook deze set aan onze zegereeks konden toevoegen. Eric, het zal je plezier doen dat we deze westrijd opnieuw met 4-0 hebben gewonnen. Niet met super volleybal maar wel effectief. En laten we niet vergeten dat heel veel wedstrijden met effectief volleybal worden gewonnen. Logisch ook want anders zou het niet effectief zijn...lijkt me.
Volgende week tegen Nivoc, op papier de winterkampioen. Maar papier kan je verfrommelen, in de fik steken, in water dompelen en je kan verhaaltjes op papier ook herschrijven. En er zijn nog vele meer toepassingen die ik nog niet noem of ga noemen. We zien wel en als het aan mij ligt winnen we dik. Maar toe maar de tegenstander zal zelf wel een mening zijn toegedaan die we vast na de wedstrijd nog gaan horen.
